Τη Τετάρτη 01.07.2026 το Παιδί με 2 Γονείς απευθύνθηκε στο ΕΚΚΕ σχετικά με την προστασία του δικαιώματος του παιδιού στην οικογενειακή ζωή, την αποτροπή της γονικής αποξένωσης, την ουσιαστική εφαρμογή της συνεπιμέλειας βάσει Ν. 4800/2021 και την ανάγκη θεσμικής αναβάθμισης (π.χ. οικογενειακά δικαστήρια).
Η προσέγγιση προς το ΕΚΚΕ δεν είναι απλή ενημερωτική, αλλά επιστημονικά τεκμηριωμένη πολιτική παρέμβαση, που επιδιώκει να ενεργοποιήσει τον βασικό εθνικό φορέα κοινωνικής έρευνας.
Το Παιδί με 2 Γονείς αναδεικνύει ένα δομικό και συστημικό κενό δεδομένων στην Ελλάδα, ενώ είναι διαθέσιμα (α) τα Γενικά δημογραφικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (83,9% παιδιά με δύο γονείς, 13% με έναν γονέα) και (β) Στατιστικά επαφής με τον έτερο γονέα με Ποσοστά επιμέλειας (67,3% αποκλειστική / 32,7% συνεπιμέλεια), ΔΕΝ είναι διαθέσιμα (α) δεδομένα για την πραγματική εφαρμογή της συνεπιμέλειας, (β) δεδομένα για τις δικαστικές αποφάσεις και τα μοτίβα τους, (γ) στοιχεία για την πραγματική συμμετοχή των δύο γονέων στην ανατροφή των παιδιών και (δ) τις καθημερινές συνθήκες ανατροφής.
Επιπλέον η Eurostat σε απάντηση της προς το Παιδί με 2 Γονείς επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν τέτοια δεδομένα για την Ελλάδα.
Το Παιδί με 2 Γονείς με την παρέμβαση του μετατρέπει το έλλειμμα δεδομένων σε πολιτικο-θεσμικό επιχείρημα υψηλής έντασης. Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό, αλλά εμποδίζει το ουσιαστικό evidence-based policymaking, την αξιολόγηση της εφαρμογής του Ν. 4800/2021 και την πραγματική επιστημονική έρευνα. Εξ αυτού δημιουργείται ασυμμετρία μεταξύ νόμου και πραγματικότητας, καθώς και αδυναμία ελέγχου εφαρμογής του Αστικού Κώδικα από τη δικαστική εξουσία. Ο νόμος για την κοινή ανατροφή σύμφωνα με την εθνική και υπερεθνική νομοθεσία μπορεί να υπάρχει, αλλά χωρίς δεδομένα δεν μπορεί να αποδειχθεί αν εφαρμόζεται.
Η παρέμβαση χρησιμοποιεί στοχευμένα διαθέσιμα στοιχεία για να αναδείξει τη μεγάλη έκταση του φαινομένου. Για τα έτη 2024-2025 έχουμε 225.675 «μονογονεϊκά» νοικοκυριά, εκ των οποίων το 57,2% υφίστανται λόγω διαζυγίου/διάστασης. Αυτό σημαίνει περίπου 129.086 παιδιά που τα αφορά άμεσα το ζήτημα μετά τον χωρισμό. Πρόκειται για μαζικό κοινωνικό φαινόμενο που αφορά τους ανήλικους πολίτες της χώρας με άγνωστο το κατά πόσο προστατεύονται τα δικαιώματα τους στην οικογενειακή ζωή μετά το χωρισμό των γονέων τους.
Το Παιδί με 2 Γονείς συνδέει την παρέμβαση με το Διεθνές δίκαιο (α. Σύμβαση Δικαιωμάτων Παιδιού για κοινή γονική ευθύνη, β. έκθεση ΟΗΕ 2022 και τη σύσταση του για ισότιμη γονική μέριμνα και τεκμηριωμένη παρακολούθηση εφαρμογής της νομοθεσίας, γ. ΕΔΔΑ – άρθρο 8 ΕΣΔΑ για τη Θετική υποχρέωση του κράτους για διασφάλιση ουσιαστικής σχέσης παιδιού–γονέα).
Συμπερασματικά:
Η συλλογή δεδομένων δεν είναι επιλογή — είναι υποχρέωση συμμόρφωσης της Πολιτείας στις Ευρωπαϊκές Δεσμεύσεις. Η επιλογή του ΕΚΚΕ είναι στρατηγική. Αναγνωρίζεται ως εθνικός πυλώνας κοινωνικής έρευνας και θεσμικός σύμβουλος δημόσιας πολιτικής. Διαθέτει τη δυνατότητα παραγωγής δεικτών και διεθνή διασύνδεση (ESS, EU projects). Το Παιδί με 2 Γονείς δεν ασκεί πίεση – Ζητά τον ενεργό επιστημονικό ρόλο του ΕΚΚΕ.
Η παρέμβαση του Παιδί με 2 Γονείς είναι επιχειρησιακά ξεκάθαρη. Ζητείται:
(α) Καταγραφή υφιστάμενης γνώσης, ήτοι μελέτες για την ανάθεση της επιμέλεια μετά το 2021, οικογενειακές μεταβολές και γονεϊκή συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών μετά τη διάσπαση της συμβίωσης των γονέων τους.
(β) Αποτύπωση υφιστάμενου συστήματος. Αν υφίσταται οποιουδήποτε είδους συστηματικής καταγραφής δεδομένων.
(γ) Ανάπτυξη νέας έρευνας. Δημιουργία δεικτών για την κατανομή της γονικής μέριμνας, την διαμονή παιδιών και την πραγματική συμμετοχή γονέων στην ανατροφή τους.
Πρόκειται για ένα αίτημα τεχνικά εφαρμόσιμο, επιστημονικά ορισμένο και πολιτικά ουδέτερο και αναγκαίο Η παρέμβαση επιδιώκει (α) βραχυπρόθεσμα την ενεργοποίηση του ΕΚΚΕ και την χαρτογράφηση της γνώσης, (β) μεσοπρόθεσμα την δημιουργία εθνικών δεικτών, και (γ) μακροπρόθεσμα την τεκμηριωμένη αξιολόγηση του Ν. 4800/2021, της δικαστικής πρακτικής και την εφαρμογή της πραγματικής συνεπιμέλειας. Σκοπός είναι η μετατροπή του ζητήματος από πολιτικό σε μετρήσιμο κοινωνικό φαινόμενο.
«Η Ελλάδα διαθέτει νομοθεσία για συνεπιμέλεια, αλλά δεν διαθέτει δεδομένα για να αποδείξει ότι εφαρμόζεται – και αυτό συνιστά θεσμικό έλλειμμα συμμόρφωσης με διεθνείς υποχρεώσεις.»
Η προσέγγιση προς το ΕΚΚΕ δεν είναι απλό αίτημα στοιχείων, είναι δομημένη διεκδίκηση παραγωγής γνώσης, εργαλείο πίεσης για εφαρμογή του νόμου και πλατφόρμα θεσμικής λογοδοσίας.
Ακολουθούν παρεμβάσεις και απαντήσεις φορέων:
