Φεβρουάριος 2025
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών εξέδωσε απόφαση ποινικής διαδικασίας τον Φεβρουάριο του 2025 αναγνωρίζοντας πρακτικές και επιπτώσεις της έννοιας της γονικής αποξένωσης σε ανήλικο τέκνο.
Τα σημαντικά σημεία της απόφασης:
1) Αναγνωρίζεται η διαρκής ισχύς του συμφωνητικού που ρύθμιζε τα της επιμέλειας και επικοινωνίας του τέκνου με τον έτερο γονέα, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς ότι η ισχύς του συμφωνητικού είχε πάψει.
2) Το επιχείρημα ότι «το ίδιο το παιδί αρνούνταν την επαφή με τον πατέρα του» δεν έγινε δεκτό από το δικαστήριο, εφόσον αναγράφεται ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου «υπήρξε επικουρικός μηχανισμός στην αποξένωση που άρχισε να αναπτύσσεται ανάμεσα στον πρώην σύζυγό της και το τέκνο τους, επιτείνοντας την μεταξύ τους αποξένωση και βρίσκοντας «γόνιμο» έδαφος για να εμβαθύνει τα αρνητικά συναισθήματα του υιού της».
3) Η απόφαση αναγνωρίζει ότι το αδίκημα της παραβίασης δικαστικής απόφασης «… τελέσθηκε υπό την επιβαρυντική περίσταση ενός πλαισίου γονεϊκής αποξένωσης, καθώς και την ψυχική βλάβη που προξενείται στο ίδιο το τέκνο από την αποκοπή του από τον πατέρα του και το συγγενικό αυτού περιβάλλον …».
4) Για τη κρίση του δικαστηρίου ελήφθη υπόψη το σύνολο της αποξενωτικής συμπεριφοράς του γονέα που ασκούσε την αποκλειστική επιμέλεια του ανηλίκου.
5) Δεν έγινε δεκτό το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου καθώς «αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη έχει και σε άλλες περιπτώσεις παραβιάσει τη προαναφερόμενη συμβολαιογραφική συμφωνία περί επικοινωνίας του υιού της με τον εγκαλούντα πατέρα αυτού, … επομένως προκύπτει ότι δεν έχει διάγει ένα ουσιαστικά σύννομο βίο, κατά τον οποίο σέβεται τα έννομα αγαθά και συμμορφώνεται με τις επιταγές του νόμου, ούτως ώστε η πράξη για την οποία καταδικάσθηκε τελέσει να εμφανίζεται ως μοναδική παραφωνία, κάτι που κανένας δεν περίμενε από αυτήν, ήτοι θα απορρίπτονταν ως ουσιαστικά αβάσιμος».
Ακολουθεί απόσπασμα της απόφασης στον ακόλουθο σύνδεσμο
