Η απόφαση αφορά σε ενήλικο αγόρι 10 ετών με εκούσια αναγνώριση από τον πατέρα με συμβολαιογραφική πράξη. Αρχικά ανέλαβε η μητέρα την αποκλειστική επιμέλεια με συμβολαιογραφική πράξη και στη συνέχεια με δύο επάλληλες αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων εφαρμόστηκε από κοινού ανατροφή με εναλλασσόμενη διαμονή (συνεπιμέλεια).
Με νέα ασφαλιστικά μέτρα εκ μέρους της μητέρας και επίκληση κινδύνου λόγω σεξουαλικής κακοποίησης του ανηλίκου εκ μέρους του πατέρα κατά το χρόνο διαμονής του στην οικία του, ανατέθηκε με προσωρινή διαταγή η αποκλειστική επιμέλεια στη μητέρα κα ρυθμίστηκε ο τρόπος επικοινωνίας του ανηλίκου με τον πατέρα του. Η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων που εκδόθηκε, ανέβαλε την οριστική έκδοση απόφασης, έως ότου ολοκληρωθεί σχετικές πραγματογνωμοσύνες (ψυχολογικές και ιατροδικαστικές) για την διερεύνηση της βασιμότητας των ισχυρισμών περί σεξουαλικής κακοποίησης.
Υπ’ αυτό το πλαίσιο η μητέρα αιτήθηκε στο δικαστήριο την ανάθεση του συνόλου της γονικής μέριμνας του ανηλίκου και αφαίρεση αυτής από τον πατέρα λόγω της αναφερόμενης κακοποιητικής συμπεριφοράς του πατέρα καθώς, σχετική χρηματική κάλυψη των αναγκών του ανηλίκου μέσω αιτήματος διατροφής και απειλή σε βάρος του πατέρα 3.000 ευρώ για κάθε παραβίαση της εκδοθήσας απόφασης.
Το αίτημα για τη ρύθμιση της επικοινωνίας του τέκνου με τον πατέρα απορρίφθηκε από το δικαστήριο ως απαράδεκτο καθώς ο ασκών την αποκλειστική επιμέλεια δεν νομιμοποιείται ενεργητικά για σχετικό αίτημα.
Η θέση του πατέρα ήταν ότι η προσέγγιση της μητέρας αποσκοπεί στην αποξένωση του ανηλίκου από τον ίδιο αλλά και το σύνολο της πατρικής οικογένειας και γραμμής και κατ’ αυτό το τρόπο βάλει κατά του συμφέροντος του τέκνου. Υπ’ αυτό το πρίσμα αιτήθηκε την αποκλειστική επιμέλεια του ανήλικου και επικουρικά την εφαρμογή εναλλασσόμενης κατοικίας και την από κοινού ανατροφή του ανηλίκου από αμφότερους τους γονείς του, ή επικουρικότερα τη ρύθμιση της επικοινωνίας του ίδιου με το τέκνο των διαδίκων.
Από τις σχετικές πραγματογνωμοσύνες διορισμένων ειδικών αλλά και από τις αστυνομικές υπηρεσίες προστασίας ανηλίκων, προέκυψε ότι τόσο κλινικά όσο και ψυχολογικά ανήλικος δεν έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση από τον πατέρα του. Αντιστοίχως η σχετική έγκληση σε βάρος του δεν έχει προχωρήσει για σχετική ακροαματική διαδικασία. Διαγνώσθηκε δε από τους ειδικούς ψυχική υγείας που ανέλαβαν τον ανήλικο ότι οι καταθέσεις του και η αντίληψη του έχει επιβληθεί από την μητέρα, ότι λειτουργεί ο ανήλικος προστατευτικά προς τη μητέρα του και επαναλαμβάνει θέσεις που του έχουν υποβληθεί εκ μέρους της.
Υπ’ αυτό το πρίσμα το δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια στη μητέρα καθώς το παιδί έχει συνηθίσει σε αυτή τη συνθήκη και εφόσον αρνείται να έχει επαφή με τον πατέρα του και δεν επιθυμεί την εναλλασσόμενη διαμονή του στην οικεία αμφοτέρων των γονέων του.
Απορρίπτει δε το αίτημα του πατέρα της από κοινού ανατροφής του συνόλου της γονικής μέριμνας του ανηλίκου από αμφότερους τους γονείς καθώς οι σχέσεις αυτών έχουν πλήρη αποδομηθεί, ενώ αναμένεται και έκδοση τυχόν απαλλακτικού βουλεύματος για τις πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης του ανηλίκου ή όχι, από το οποίο και θα κριθεί αν συντρέχει λόγος της πλήρους αφαίρεσης της γονικής μέριμνας αυτού από τον πατέρα του, λόγω κακής άσκησης αυτής.
Επιπλέον ορίζεται από το δικαστήριο ότι εφόσον αποδειχθούν ψευδείς οι καταγγελίες περί σεξουαλικής κακοποίησης του ανηλίκου από τον πατέρα, είναι εξίσου ένδειξη κακής άσκησης γονικής μέριμνας εκ μέρους της μητέρας και δημιουργούνται οι αντίστοιχες προϋποθέσεις για αφαίρεση του συνόλου αυτής στο πρόσωπο της.
Σε αυτό το πλαίσιο ρυθμίζεται ότι η αποκλειστική επιμέλεια του ανηλίκου ασκείται από τη μητέρα (και μέχρι την έκδοση τελεσίδικης κρίσης για τις πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης), ορίζεται προσωπική επικοινωνία του ανηλίκου με τον πατέρα συγκεκριμένες ώρες παρουσία τρίτου και μια επιπλέον μέρα εβδομαδιαίος στα γραφείο ειδικού (παιδοψυχίατρου) για την αποκατάσταση της σχέσης του ανηλίκου με τον πατέρα του.
Ακολουθεί η απόφαση στο σύνδεσμο:
