Ο Μάνος παντρεύτηκε την Όλγα. Η Όλγα ήρθε από τις Σέρρες στην Αθήνα να μείνει με τον Μάνο. Αποφάσισαν να κάνουν οικογένεια. Προχώρησαν σε πολιτικό γάμο και έκαναν εξωσωματικές. Στη 3η προσπάθεια η Όλγα έμεινε έγκυος. Τα έξοδα τα κάλυπτε όλα ο Μάνος αφού η σύντροφος του έφυγε από την πατρική οικία στις Σέρρες στην οποία διέμενε με τους γονείς της και είχε σταματήσει να δουλεύει στις οικογενειακές επιχειρήσεις εκεί μετά τη μετοίκιση της στην Αθήνα.
Αμέσως μετά την επιτυχή εξωσωματική και μετά τα χαρμόσυνα νέα της επιτυχούς εγκυμοσύνης, η Όλγα ανακοίνωσε ότι θα φύγει και θα μείνει στην πατρική οικία της στις Σέρρες με τους γονείς της. Παρόλες τις προσπάθειες του Μάνου να κρατήσει την οικογένεια τους, εκείνη ήταν ανένδοτη. Προσκολλημένη στους γονείς της η Όλγα, είχε ήδη προγραμματίσει τη αποχώρηση της από την Αθήνα, είχε συμβουλευτεί δικηγόρο και είχε ετοιμάσει τη δικαστηριακή στρατηγική της.
Αμέσως μετά τη γέννα εγκατέλειψε την Αθήνα, πήρε το νεογέννητο γιό τους και πήγε να ζήσει με τη μητέρα της και τον πατέρα της στις Σέρρες. Ο Μάνος καταρρακωμένος προσπαθούσε να την μεταπείσει και βλέποντας την άκαμπτη στάση της προσέφυγε στο δικαστήριο ζητώντας ή να μείνει στην Αθήνα και να της παραχωρήσει την οικία του για να μένει με το παιδί και να καλύπτει εκείνος τα έξοδα της μέχρι να βρει κάποια δουλεία στην Αθήνα, ή έστω για το πρώτο 6μηνο να μείνει στο σπίτι του, εκείνος να φύγει, και να μπορέσει σταδιακά να αναπτύξει μια σχέση με το παιδί του.
Εκεί ο Μάνος για πρώτη φορά κατάλαβε τι σημαίνει δικαστική διαμάχη σε δικαστήρια οικογενειακών διαφορών στην Ελλάδα. Σε ένα γραφειάκι ενός δικαστή 2*2 μέτρα, ήρθε αντιμέτωπος με την λογική «το παιδί πάει με τη μητέρα» ως βαλιτσάκι της. Ο δικαστής μίλησε στο Μάνο λέγοντας του ότι δεν μπορεί να περιορίσει την ελευθερία και το δικαιώμα ενός ανθρώπου να πάει όπου επιθυμεί. Ο Μάνος σαστισμένος ρώτησε: «και η ελευθερία και το δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει κοντά και στους δύο γονείς του; Ο Χάρτης Δικαιωμάτων του παιδιού που λέει ότι οι συμβαλλόμενες χώρες πρέπει να προασπίζουν το συμφέρον του παιδιού διασφαλίζοντας του το καταλληλότερο εκπαιδευτικό περιβάλλον, το περιβάλλον που του δίνει τις περισσότερες ευκαιρίες ανάπτυξης και εξέλιξης; Καμία απάντηση…
Με μια διαδικασία 5 λεπτών η Όλγα μετοίκισε στις Σέρρες, στους γονείς της μαζί με το νεογέννητο γιό τους. Το δικαστήριο διασφάλισε το δικαίωμα του παιδιού στην οικογενειακή του ζωή, δίνοντας του την ευκαιρία να βλέπει τον πατέρα του 2 φορές το μήνα για 6 ώρες.
Η δικαστική διαμάχη συνεχίστηκε με Ασφαλιστικά, Αγωγή και Έφεση, με ψευδείς κατηγορίες ενδοοικογενειακής βίας προς την Όλγα και καταγγελίες για εξωσυζυγικές σχέσεις, αποσκοπώντας στη λύση του γάμου με υπαιτιότητα του συζύγου της και την διεκδίκηση διατροφής πέρα από το παιδί και για τον εαυτό της. Η συκοφαντική πρακτική ευδοκίμησε. Το δικαστήριο όρισε διατροφή τόσο για το παιδί όσο και για την Όλγα. Ο Μάνος από την άλλη ζητούσε την κοινή φροντίδα του παιδιού από αμφοτέρους τους γονείς του. Επαρκή χρόνο επαφής του με το παιδί. Τι κι αν ο Μάνος έφερε στοιχεία ότι μετά τη γέννηση του παιδιού του, ο πατέρα της μεταβίβασε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες στην κόρη του και ότι ο ίδιος έκανε τα χαρτιά του συνταξιοδότηση. Τι και να επικαλέστηκε ότι με τα ποσά που ζητάει η Όλγα, αποσκοπεί στον οικονομικό του αποκλεισμό από το παιδί του, αφού με τα ποσά που αιτούνταν για ατομική διατροφή αλλά και διατροφή του παιδιού θα του ήταν αδύνατο να διασφαλίσει τη παρουσία του ως πατέρας στη ζωή του παιδιού στις Σέρρες. Τι και αν ανέδειξε ότι λόγω των επαγγελματικών της υποχρεώσεων θα ήταν πρόσφορο να συμμετέχουν και οι δύο γονείς. Το δικαστήριο έκρινε ότι το παιδί θα μεγαλώνει από τη μητέρα και τους παππούδες.
Ο πατέρας έμεινε με το δικαίωμα της επικοινωνίας. 2 ΣΚ το μήνα 5 ώρες το Σάββατο και 6 ώρες τη Κυριακή εντός της οικία της μητέρας. Τι και αν παραπονούνταν ο Μάνος ότι τον βάζουν στο στόμα του λύκου και ότι με αυτό τον τρόπο θα βρισκόταν έρμαιο σε νέες ψευδείς καταγγελίες. Έπρεπε να μεταβαίνει στις Σέρρες 2 φορές το μήνα και να δέχεται υποτιμητικές φράσεις, προσβολές, αμφισβήτηση της πατρικής του ιδιότητας, τόσο από την Όλγα όσο και από το οικογενειακό της περιβάλλον που πάλευαν να του κάμψουν το ηθικό και να τον κάνουν να διακόψει κάθε επαφή με το παιδί. Η λαχτάρα του όμως να περνά κάποιες ώρες με τον νεογέννητο γιό του δεν το πτόησε. Ήταν εκεί, σταθερά δεχόμενος όλη την προσβολή χτίζοντας σχέση με το γιό του – όσο του επέτρεπαν οι συνθήκες.
Η Όλγα, ως δήθεν θύμα ενδοοικογενειακής βίας κατά το παρελθόν δεν συμφωνούσε να βλέπει ο δήθεν θύτης της το παιδί εκτός της οικίας της. Τον ήθελε εκεί, να μπαίνει μέσα στο σπίτι της, ώστε μαρτυριοποιόντας την οικογένεια της να στήσει μια σειρά ψευδών καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας, αλλά και χτίζοντας μια εικόνα ακατάλληλου φροντιστή, να επιτυχή της δικαστική αποκοπή του από το παιδί. Ακόμα και όταν ο Μάνος δεχόταν την επιθετική συμπεριφορά της Όλγας και των οικείων της και ζήτησε από την τοπική εισαγγελία να τον συνδράμουν με κοινωνικό λειτουργό κατά το χρόνο παραμονής του στην οικία της Όλγας, το αποτιθέμενο θύμα ενδοοικογενειακής, η Όλγα, αρνήθηκε την παρουσία κοινωνικού λειτουργού και το αίτημα του δεν ευδοκίμησε.
Ο Μάνος συνέχισε να παλεύει δικαστικά εφόσον η Όλγα αρνούνταν κάθε συνεργασία και σύμπραξη για το παιδί. Με συνεχή δικαστήρια συνεπιμέλειας και επικοινωνίας, δείχνοντας ότι αποκλειόταν από τη ζωή του παιδιού του, σταδιακά αύξησε το χρόνο με το παιδί του. Νοίκιασε σπίτι στις Σέρρες για να είναι με το παιδί του από Σάββατο 10 το πρωί ως Κυριακή 7 το απόγευμα. Για 2 χρόνια. Παράλληλα πάλευε δικαστικά αποτινάξει τις ψευδείς καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας, μέχρι που τελικά τα κατάφερε.
Έφτασε στον Άρειο Πάγο, όπου έκρινε ότι δεν δόθηκε συνεπιμέλεια καθώς το παιδί ήταν μικρό και ότι μπορεί με νέο δικαστήριο να τη διεκδικήσει όπως επιτάσσει η εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και το έκανε. Ξανά νέοι αγώνες. Ποτέ δεν κατάφερε να έχει συνεπιμέλεια για το γιο του. Σήμερα βλέπει συνεπώς το παιδί του κάθε 1ο, 3ο και 5ο ΣΚ (5ο ΣΚ αν ο μήνα έχει 5 ΣΚ), 6 μέρες στις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα και 35 μέρες με το καλοκαίρι καθώς και καθημερινή επικοινωνία 30 λεπτών με βιντεοκλήση. Πάει τις Παρασκευές με το αυτοκίνητο του στα Σπάτα, παίρνει το αεροπλάνο για τη Θεσσαλονίκη, από εκεί νοικιάζει αυτοκίνητο, πάει στις Σέρρες παίρνει το παιδί πίσω στη Θεσσαλονίκη, μπαίνουν στο αεροπλάνο και πηγαίνουν στα Σπάτα, για να καταλήξουν στο σπίτι του τη Παρασκευή το βράδι με το παιδί του. Την Κυριακή πάλι την ίδια διαδρομή για να επιστρέψει το παιδί στις Σέρρες.
Τα έξοδα τεράστια, η κόπωση συσσωρεύεται, η ψυχική φθορά συνεχόμενη. Εκεί όμως ο Μάνος. Αφιερωμένος στο παιδί του.
Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Σήμερα το παιδί 7 ετών, συνολικά 117 δικαστήρια, ποινικά και αστικά, όπου έχει πλέον αποδειχτεί ότι τόσο η Όλγα, όσο και η οικογένεια της, ο πατέρας της, η μητέρα της, η αδερφή της, όλοι πλέον έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα για ψευδείς καταθέσεις για το πρόσωπο του. Οργανωθήκαν να αποκόψουν το παιδί από τον πατέρα. Πάλεψε και συνεχίζει να παλεύει.
Στο μεταξύ, το παιδί νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο επειδή έφαγε τσιγάρα όντας 2 ετών, δύο παιδίατροι δήλωσαν ότι δεν τους άφηνε η μητέρα να ενημερώνει τον πατέρα για την υγεία του παιδιού, πραγματογνώμονες και δικαστικοί επιμελητές έχουν βεβαιώσει τη συστηματική παραβίαση των διαδικτυακών επικοινωνιών του παιδιού με τον πατέρα, παιδοψυχίατροι πραγματογνώμονες βεβαιώνουν την αποξενωτική πρακτική της μητέρας και τη προσπάθεια από μέρους της διάρρηξης της σχέσης του παιδιού με τον πατέρα.
Κάποια στιγμή ο Μάνος εντόπισε ότι ο γιός του έχει θέματα άρθρωσης και διαχείρισης του σώματος του. Η Όλγα αρνήθηκε τις παραινέσεις του να δούνε ειδικούς. Αναγκάστηκε να κάνει τούτο τα Σάββατα επικοινωνίας του στην Αθήνα μονομερώς. Οι εκθέσεις των ειδικών ανέδειξαν την ανάγκη λογοθεραπίας, εργοθεραπίας, ψυχολογικής υποστήριξης του παιδιού αλλά και συμβουλευτική γονέων. Η Όλγα για ακόμα μια φορά εμμονικά αρνήθηκε τη συνεργασία με τον πατέρα αλλά και τις εκθέσεις των ειδικών. Ο Μάνος αναγκάστηκε να πάει δικαστικά για την έναρξη θεραπειών του παιδιού. Το δικαστήριο δέχτηκε τις θέσεις της μητέρας ότι το παιδί «δεν έχει τίποτα» και έμεινε χωρίς θεραπείες. Εννέα μήνες μετά το αρμόδιο ΚΕΔΑΣΥ αποφάνθηκε ότι το παιδί χρήζει λογοθεραπίας, εργοθεραπίας, ψυχολογικής υποστήριξης αλλά και συμβουλευτική γονέων, αλλά και έναρξη εξωσχολικής δραστηριότητας (αθλητισμό). Ότι ακριβώς αιτήθηκε ο πατέρα πριν 9 μήνες και αρνήθηκε το δικαστήριο και η μητέρα. Το αποτέλεσμα – το παιδί να μείνει πίσω 9 μήνες στις θεραπείες του, οι οποίες μόνο τότε εκκινήθηκαν.
Νέος αγώνας – να καταλήξουνε από κοινού σε ειδικούς. Η Όλγα επέμενε να πάει σε ειδικούς στις Σέρρες. Ο Μάνος βλέποντας ότι οι τοπικοί ειδικοί δεν γνώριζαν από διαχείριση σύγκρουσης γονέων, από γονική αποξένωση επέμενε να δούνε εξειδικευμένους παιδοψυχολόγους και συμβούλους στην Αθήνα. Το αίτημα του ουδέποτε ευδοκίμησε. Σήμερα έχουνε αλλάξει 3 ψυχολόγους. Όταν οι ψυχολόγοι ζητούν από τη μητέρα πράγματα ή τις προτείνουν συμπεριφορές που θα ενισχύσουν τη γονεϊκή σχέση του παιδιού με τον πατέρα, απορρίπτει τις προτάσεις τους και σταματά τη συνεργασία μαζί τους. Πλέον τόσο το παιδί όσο και οι γονείς μένουν χωρίς υποστήριξη αφού η Όλγα αρνείται τη συνδρομή οποιουδήποτε ειδικού. Το παιδί δεν πήγε για ένα χρόνο σε δραστηριότητα. Κατάφερε να κάνει κάτι αθλητικό μόνο κατά το χρόνο που βρισκόταν στην Αθήνα με τον πατέρα του. Μετά από ένα χρόνο και αφού ο Μάνος ανέλαβε τα έξοδα ενεγράφη μετά από πιέσεις σε ένα τοπικό φυσικοθεραπευτηριο που παρέχει πισίνα για να κάνει κάτι σαν αθλητισμό.
Στη πορεία ο Μάνος παρατήρησε ότι ο γιος του φαινόταν να μην ακούει καλά. Εκ νέου η Όλγα αρνήθηκε την αδυναμία του παιδιού και τον κατέκρινε λέγοντας του ότι δημιουργεί προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Αρνήθηκε να πάει το παιδί σε ειδικό. Ξανά ο Μάνος πήγε σε γιατρούς στην Αθήνα, έκανε εξειδικευμένες εξετάσεις, όπου διαπιστώθηκε μετρίου βαθμού βαρηκοΐα. Η πρόταση τους ήταν η ενίσχυση του παιδιού με ακουστικά. Η Όλγα εκ νέου αρνήθηκε την ανάγκη. Βρήκε γιατρούς στις Σέρρες όπου γνωμάτευσαν ότι δεν χρειάζεται ακουστικά. Ειδικός λογοπεδικος για παιδία με βαρηκοΐα, στην Αθήνα που απευθύνθηκε ο Μάνος, έκανε έκθεση όπου ανέλυε γιατί είναι η αναγκαία η χρήση ακουστικών. Αν το παιδί δεν παίρνει σταθερή ροή πληροφοριών στο σχολείο και κουράζεται για να μένει συγκεντρωμένο θα αρχίσει σιγά σιγά να απομονώνεται και να μη συμμετέχει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Θα αναπτύξει αντικοινωνική συμπεριφορά.
Πράγματι, κατά την πρώτη δημοτικού το παιδί άρχισε να δημιουργεί προβλήματα στο σχολείο. Ανέπτυξε επιθετικές συμπεριφορές τραυματίζοντας συμμαθητές του, αρνούμενο να συνεργαστεί με τους κανόνες του σχολείου. Η Όλγα εκ νέου αρνήθηκε να συνδράμει στη κατάσταση. Ο Μάνος οδηγήθηκε ξανά στα δικαστήρια για να περιγράψει την ανάγκη προστασίας του παιδιού. Αιτήθηκε τη μετοίκιση του παιδιού στην Αθήνα, όπου θα του παρεχόταν η αναγκαία υποστήριξη – ψυχολογική, συμβουλευτική γονέων, ακουστικά, ιατρική παρακολουθήσει και ολοκλήρωση εξετάσεων που η Όλγα αρνούνταν να διεκπεραιώσει. Αντιστοίχως πρότεινε να έρθει και η Όλγα, να της παρέχει δικό του σπίτι, να της δίνει διατροφή και τα ποσά που δαπανώνται για τις μετακινήσεις, να πηγαίνουν σε ένα ιδιωτικό σχολείο και επιπλέον δραστηριότητες του παιδιού. Το δικαστήριο έκρινε ότι η Όλγα δεν ενισχύει τη σχέση του παιδιού με τον πατέρα του, αποκόπτει τον πατέρα από θέματα υγείας και εκπαίδευσης του παιδιού, περιορίζει τη συμμετοχή του πατερά από την ανατροφή του τέκνου τους, δεν αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του παιδιού, δεν υποστηρίζει το παιδί με τις κατάλληλες θεραπείες και μέτρα (όπως ακουστικά). Παρόλα αυτά απορρίφθηκε το αίτημα του Μάνου και ευχήθηκε στην Όλγα να αρχίσει αν συνεργάζεται με τον πατέρα.
Τα ελληνικά δικαστήρια ποτέ δεν ασχολήθηκαν με το πραγματικό συμφέρον του παιδιού. Ενώ έχει κριθεί η καταλληλότητα του πατέρα, έχουν διαγνωσθεί η κακές πρακτικές της μητέρας, το παιδί παραμένει εγκλωβισμένο στις Σέρρες. Στην τύχη του….